Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 14/02/2024 tarih, 2021/11237 Esas ve 2024/1282 Karar sayılı ilamında “1.Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf etme suçunun oluşabilmesi için mal sahibinin, malın nerede olduğunu bilmemesi, o şeyin üzerinde tasarruf imkanının kalmamış bulunması ve failin mal edindiği şeyin yitirilmiş mallardan olduğu inancını taşıması gerektiği dikkate alındığında; sahibi bilinen malın ya da çok kısa bir araştırma ile malın sahibinin belirlenmesi imkânının olması halinde kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilmiş eşyadan söz edilemeyeceği, bu kapsamda katılanan kendisine ait kredi kartını bankamatik cihazı içinde unutarak ATM’den ayrıldığı, katılanın arkasında sırada bekleyen sanığın bankamatik önüne gelip cihaz içindeki katılana ait kredi kartını alarak, değişik zamanlarda birden fazla kez kullanıp harcama yapması şeklinde gelişen olayda, sanığın, çok kısı bir araştırma ile kredi kartının sahibini bulabilecek durumda olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 160 ıncı maddesinde yer alan tanıma uygun şekilde malikin zilyetliğinden çıkmış olduğu ya da hata sonucu ele geçirildiği kabul edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin askerde hırsızlık suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla; Tebliğname’de bu yönde (2.) paragraftaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.” belirtildiği üzere somut olayda sanık ile müşteki aynı birlikte asker olup, sanığın ele geçirdiği banka kartının sahibini basit bir araştırma ile belirleme imkanının bulunması karşısında mahkemece sanığın eyleminin 1632 sayılı Kanun’un 132. maddesi kapsamında kaldığına ilişkin kabulü dosya kapsamına uygun bulunmuştur. (Bursa Blg.Ad.Mah. 2023/861 E-2024/1965 K)
